Alberto Becerril Cipriano*
Adorna mis paredes con tu canto,
quédate entre mis vigas a morir,
deja que te proteja con mi techo
de la lluvia solar que se avecina.
Abrígate con la sombra de mi cielo,
asómate al cristal de mi ventana,
fortalece mi zarzo con tu risa,
deja que te regale mi desván.
Xitachijchiwa tech notepamej ika mokuikat,
ximokawa tech nokalkoujmej, ompa timomikilis,
maj nimitspia ika nokalkuako
ta witsaya in tonalkiowit.
Ximokentili iekawil noelwiyak,
ximo walnexti iteskat nokalixko,
xikyolchikawa notapanko ika mowewetskalis,
xkawa maj nimitstayokoli nosolkali.
Wa min tatlin kalikgaxtlawananti kin patsaps,
katachókgo k-kililájni, antá na niya,
katamasta nak limakgtakgalhan kiakgstin,
xpalakáta pi ay mima xa machichiná sen.
Kalikgasnanti xkaskgakni kiakgapun,
katamasiyu k xwálhtin kimalakgchi,
kalimatliwákglhti min talitsi kin pákglhat,
tlan nak maskiwiyan kin pumakin.
* Alberto Becerril Cipriano es poeta y académico de la Universidad Pedagógica Nacional, Unidad Zacapoaxtla, Puebla, México.
Más de la obra de Alberto Becerril Cipriano:
- Lluvia materna, palabra materna
- Florece nuestra palabra
- Somos Kuesales
- Somos Toreadores
- La Hormiga
- Flor de milpa
- Mi país
- Regalo Tutunakuj
- Las flores del comal
- Lapicero
- Raíces
- Lluvia
- El maíz
- Naranja
- Cascada
- Tejado
- Mi librito
- Pájaros
- Zopilotes
- Huapangueros
- Quédate conmigo








