El amor, KJUANIMIJÉN
Minuto a Minuto

15 de febrero de 2016

Consciente de que el amor hay que celebrarlo todos los días, comparto con todos este poema en mazateco-español de mi autoría. Sin duda el amor es la fuerza, el motor, la inspiración que mueve a la humanidad toda.


KJUANIMIJÉN
Tsi’ónña, tsisijénña, tsik’iénña ku tsikjáiyaña kjuanimején.
Ngú tú xi axi ku tsja tanga ndá chine.

Má chine ku má ‘yú xki nisú, tukjiá nga maxkéiña,
Tsichiniña, tsitsjuaña, tsinguiña ku tsi’ónña.

Tanga najmí xi ment’iuáre yajo’e ndatsa tsja
ku tekuíxi kut’á tsjén sínjen xi tjínre.

Tjínre chuba’e kjuanimején,
kjín tkuyá ma juanimején
ku tuxi tsjuare nga tsitón naya ngasúña.

Kjuanimején xi kuyi tjúin,
kjuanimején xi kite k’iajíre,
kjuanimején xi kitsu’bá ‘ma.

Kjuanimején xi tsijí tusáma tsjua axi
ndatsa tsi’ón tsikjindáña nga chine.


EL AMOR
El amor perfuma, hiere, mata, revive.
Es un fruto amargo y dulce de rara delicia.

Se come y bebe a jicarazos,
a toda hora,
aderezado de celos, alegría, tristeza y dolor.

No hay quien a pesar de su amargo
deje de probar la exquisitez de su miel.

El amor con sus ritmos y matices,
retoza entre los amorosos brazos.

El amor a primera vista,
el amor a destiempo,
el amor clandestino.

El amor ajeno más dulce por ajeno,
se mastica con dosis de inevitable dolor.

Imagen: facebook.com/Amanoarte

 Apolonio Bartolo Ronquillo, Cronista del Municipio de San Miguel Soyaltepec, Oax. socio activo de ESCRITORES EN LENGUAS INDÍGENAS, A. C.